Mensen, lezers, recruiters en buitenlui! Er wordt over jullie geschreven, geroddeld en belasterd. De handigert onder u keert zich tegen de eigen beroepsgroep uit het oog van zelfverheerlijking en imago-verrijking! Zie als referentie het artikel op Personeelslog over de mening van de heer Overdick. Nu heb ik respect voor de recruiter die zich beseft dat hij een beroep uitoefent waar je wel nooit echt populair mee zult worden. Het schrijnt echter, dat zo weinigen onder u eens een weerwoord laat horen. Dat u het aan mij (geen recruiter) overlaat op te staan en de onzin, roddel en achterklap over uw beroepsgroep te bevechten.
Misschien dat het helpt wanneer ik zeg dat, wanneer u besluit eens een reactie te plaatsen op één van de bekende personeels- en recruitment blogs, u er de mogelijkheid mee creëert extra traffic naar uw website te genereren. Staat op en blogt! Schrijft uw frustratie van zich af! Blijf niet in een hoekje zitten als een dood recruit-borstje en neemt het op voor uw integriteit, inventiviteit en het feit dat u de olie bent in ons arbeidsmechaniek. Schrijft, spreekt, meent en weerlegt! Want wanneer men alleen óver u schrijft, zal de lezer nooit de andere kant van het verhaal horen. Over hoe hard u moet werken, hoeveel men van u verwacht, hoe weinig waardering u krijgt voor goede arbeid en hoeveel openlijke afschuw men uitspreekt over uw falen.
We weten dat u een mening heeft. Maak die ook de wereld kundig!
Zoals bijvoorbeeld te lezen in een discussie op Personeelslog heeft voornamelijk agency recruitment een behoorlijk slechte naam. Let wel, het is slechts een voorbeeld van zo een discussie. Vanwege onze focus op deze doelgroep hoor ik het veel vaker. In de commentaren reageert Marc Drees op mijn beschrijving van ene John Kilvington. John is een goede kennis van me en hij belichaamt voor mij het ultieme voorbeeld van wat eigenlijk een recruiter is. Waar we zien dat in rap tempo de bureaus uit de grond schieten die pretenderen kennis te hebben van een specifiek vakgebied (de it-recruiter, de financial recruiter, de accountancy recruiter, etc) zie je eigenlijk nérgens het statement terug dat mensen gewoon heel erg goed zijn in het vinden van de juiste kandidaat. Dus, dat het zoeken en vinden de specialiteit is, en niet de kennis van het vakgebied.
De oorspronkelijke discussie ging over de kwaliteit van de dienstverlening van een groep mensen die ik erg goed ken (we hebben ongeveer 3000 recruiters als klant). En ik weet ook dat er wel wat waarheid schuilt in het “imago probleem”. De recruiter die het denkt van zijn branche-kennis te moeten hebben, maar die geen garantie omtrent levering kan of wil afspreken, die niet de “guts” heeft om de klant te vertellen dat het wel even kan duren voor er een resultaat komt en die het niet erg vindt om het risico te lopen niet te kunnen leveren, laat heel veel van zijn potentiële kwaliteitsimago liggen. Read the rest of this entry »
Zoals misschien merkbaar, heeft het blog-o-virus mij behoorlijk te pakken. Ik wilde dan ook met de “passieve lezers” van dit stukje blogosphere delen dat bloggen leuk is! Je krijgt feedback van mensen die met jouw onderwerp bezig zijn en kunt je kennis dus vrij snel samen verdiepen. En…andere mensen kunnen dat lezen. Wel jammer dat er maar relatief weinig goede HR-bloggers zijn (of in mijn geval Recruitment bloggers). Mogelijk dat zich onder de lezers onverkend talent verschuilt. Ik wil die mensen die zich aangesproken voelen dan ook van harte uitnodigen om mij een e-mail te sturen, waarmee men een login op dit blog kan aanvragen om als “gast-blogger” op te treden. Stuur maar naar info@otys.nl en ik zie het graag komen!
Met dank aan Bas van de Haterd, die ik heb leren kennen op ons Event van 8 november en Chris Stapper, ontspint zich op dit moment een aardige discussie op Hrlog.nl die ook voor Otys gebruikers en andere bezoekers van dit blog interessant zou kunnen zijn.
Bas verdedigt in deze discussie het standpunt dat Don Ramer op 8 november innam, waar hij zei dat het zinloos is om meer contacten in je linkedIn te hebben dan je menselijkerwijs kunt ontmoeten. Mijn standpunt is die waar ik niet wéét of dat zo is en ik aan de hand van Dave Mendoza, een in de US zeer bekende zogenaamde “Cybersleuth” (onthoud die term maar vast), aan het proberen ben in hoeverre searching en marketing goed (of beter) te gebruiken zijn naarmate je eigen netwerk in de 1e, 2e en derde graad groter is.