This entry was posted on Monday, November 19th, 2007 at 12:05 pm and is filed under Algemeen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Zoals bijvoorbeeld te lezen in een discussie op Personeelslog heeft voornamelijk agency recruitment een behoorlijk slechte naam. Let wel, het is slechts een voorbeeld van zo een discussie. Vanwege onze focus op deze doelgroep hoor ik het veel vaker. In de commentaren reageert Marc Drees op mijn beschrijving van ene John Kilvington. John is een goede kennis van me en hij belichaamt voor mij het ultieme voorbeeld van wat eigenlijk een recruiter is. Waar we zien dat in rap tempo de bureaus uit de grond schieten die pretenderen kennis te hebben van een specifiek vakgebied (de it-recruiter, de financial recruiter, de accountancy recruiter, etc) zie je eigenlijk nérgens het statement terug dat mensen gewoon heel erg goed zijn in het vinden van de juiste kandidaat. Dus, dat het zoeken en vinden de specialiteit is, en niet de kennis van het vakgebied.
De oorspronkelijke discussie ging over de kwaliteit van de dienstverlening van een groep mensen die ik erg goed ken (we hebben ongeveer 3000 recruiters als klant). En ik weet ook dat er wel wat waarheid schuilt in het “imago probleem”. De recruiter die het denkt van zijn branche-kennis te moeten hebben, maar die geen garantie omtrent levering kan of wil afspreken, die niet de “guts” heeft om de klant te vertellen dat het wel even kan duren voor er een resultaat komt en die het niet erg vindt om het risico te lopen niet te kunnen leveren, laat heel veel van zijn potentiële kwaliteitsimago liggen.
Veel van de kwaliteit van een recruitment traject wordt derhalve in de eerste fase bepaald. Ben je niet in staat je klant te overtuigen dat hij het beste af is alléén met jou zaken te doen, overweeg dan om helemaal geen zaken te doen. Door een traject te starten waarin je niet de kans krijgt je werk goed te doen, loop je het risico op imago-schade. En jouw klant moet zich dat beseffen. Door de overvloed aan no-cure-no-pay recruiters, en specifiek eigenlijk degenen die dat aanbod combineren met een soort vrijblijvendheid in vooral hun eigen beleving, wordt de markt onder zo’n enorme druk gezet dat kwaliteit leveren ten eerste niet goed mogelijk is en ten tweede in veel gevallen niet erg serieus genomen wordt. Een soort “schieten met hagel” dus. No-cure-no-pay als “baat het niet dan schaadt het niet”. Dat is geen nieuwe ontwikkeling, maar in het kader van vernieuwing cq. verbetering van het imago van de doelgroep zou ik toch willen pleiten dat de lezer hier eens goed over nadenkt.
Natuurlijk is het moeilijk. Want je moet jezelf en jouw bureau écht verkopen, neerzetten als kwaliteits-speler. En vaak heb je nog niet de juiste referenties om het mee te kunnen bewijzen. Maar dan herinner ik me toch weer het jaar 2002, waarin wij ook geen software hadden, geen klantenbase en geen enkel bewijs dat we konden waarmaken wat ik mijn klant vertelde. En tóch kocht men “de belofte van ons product”. Een beetje vertrouwen in je eigen persoon, een visie van kwaliteit en klanttevredenheid en vooral de absolute wil om zo weinig mogelijk te falen geeft een sterke motivatie om je klant aan je te binden en daarmee in staat te worden gesteld ook echt een goede dienst te kunnen leveren. Want zeg nou zelf, een recruiter die geen commitment van zijn klant kan krijgen geeft geen sterk beeld van zijn vaardigheden om commitment van een kandidaat te krijgen, toch?
November 20th, 2007 at 12:43 am
Sorry Jorrit, ben het niet met je eens dat het enkel een imago probleem is. Er zit ook gewoon heel veel ’soep’ in de markt zoals een oude baas van me dat zou noemen. Er zijn gewoon heel veel recruiters die volgens mij geen toegevoegde waarde leveren en vooral leven op deze markt, maar niet nadenken over wat ze nu toevoegen bij hun klanten. Je merkt de afkeer van kandidaten van W&S bureaus en als je naar de reacties op een CV kijkt zie je het niveau van de meeste W&S bureaus. Van de 50 reacties op mijn anonieme CV was de overgrote meerderheid van W&S’ers afkomstig en in totaal 4 ervan gaven mij het gevoel mijn CV gelezen te hebben.
Kandidaten keren zich er van af. Bedrijven klagen, maar durven in deze markt geen nee te zeggen. De goede uitgezonderd denk ik toch echt dat ze moeten kijken naar hun toegevoegde waard.
November 20th, 2007 at 2:29 am
Je zult je vanuit mijn positie kunnen voorstellen dat ik niet klakkeloos 80% van mijn markt wil gaan afschieten. Ik ben dit werk gaan doen vanuit een gedeeld zelfde gedachte als die jij hebt, maar met de insteek dat ik mijn brood kan verdienen door er iets aan te proberen veranderen. Vanuit die insteek zou ik wel eens met je willen afspreken dat je zo’n zelfde onderzoekje onder onze klanten zou willen doen. Omdat ik eigenlijk wel wil weten of men, wanneer men in het bezit is van alle mogelijke tools om wél een klantvriendelijke uitstraling te hebben, er ook zodanig gebruik van maakt dat het een verbetering betekent. Vanuit de resultaten van zo’n onderzoekje zouden ook wij wat kunnen leren misschien. Laten we dat eens bij die bak koffie bespreken binnenkort.
Zoals ik al op een ander blog had gereageerd, overwegen we ook om onder onze klanten een soort kwaliteitsmonitor te gaan verspreiden, geheel facultatief natuurlijk, maar ik denk dat een ieder wel in de Candidate Experience top 10 wil staan wanneer we daar een beetje ruchtbaarheid aan geven.
M.a.w. ik vind het wat gemakkelijk om te concluderen dat er teveel mensen zijn die kwalitatief niets bijdragen. Ik wil dan graag weten waarom dit zo is en mijn steentje bijdragen het te veranderen. Constateren zonder oplossen is mogelijk een heel journalistieke aanpak, het is de mijne niet!
November 21st, 2007 at 9:50 pm
Kwaliteit van dienstverlening is in mijn optiek niet alleen het leveren van een kandidaat, of andersom, de baan, maar ook een groot deel communicatie. Waar is mijn recruiter mee bezig? Oók als er nog geen vooruitgang te melden is. Wanneer je je ingeschreven hebt bij een bepaald bureau, en je hoort maar niks van ze, kan het best zijn dat ze toch druk met je CV in de weer zijn. Maarja, als dat niet gecommuniceerd wordt, is het makkelijk om snel de conclusie te trekken ‘ze doen niks’ omdat je geen resultaten ziet. Een onjuiste conclusie, want misschien zijn ze er wel weken mee aan het werk geweest, maar alleen met (tot op heden) onvoldoende resultaat. Of is resultaat juist enkel wat telt? Wat is kwaliteit in deze?
Hetzelfde geldt uiteraard voor de opdrachtgever. Zet ik als opdrachtgever een vacature uit, vind ik het prettig om geregeld contact te hebben met de recruiter. Óok als ze nog niks hebben. Je houdt de dialoog aan de gang, en je weet dat ze bezig zijn voor je. Dat is ook een stukje kwaliteit van dienstverlening.
Om terug te komen op het oorspronkelijke onderwerp: ‘recruitment heeft een imago probleem’. Een imago is tweeledig, en heeft te maken met de identiteit van de branche en de associatie van je publiek. Ik vraag me af in hoeverre de identiteit van recruiting bureau’s en het imago dat men erover heeft verschillen. Is het namelijk zo dat enkel de beeldvorming negatief is, of de kwaliteit van de dienstverlening?
Het betreffende kwaliteits onderzoek vind ik enigszins rammelen nav wat ik nu in de pers heb gezien (ik zal het complete onderzoek ook aanvragen) “Daarnaast geeft 69 procent aan dat het bureau meer aan de eigen bemiddelingsfee denkt dan aan de persoonlijke ontwikkeling van de kandidaat”(aldus quote van de algemeen directeur van het opdrachtgevende bureau)
Vraag ik me direct af: betekent dit, dat de kandidaat verwácht dat de recruiter zich bezig houdt met zijn persoonlijke ontwikkeling? En beschouwen ze het als negatief dat dit niet zo is? Of willen ze gewoon ‘een baan’? En zijn ze wel tevreden met de uiteindelijke bemiddeling? Ga ik nl. aan klanten van de bakker vragen of ze denken dat de bakker meer aan de prijs van het brood denkt of aan de klantbeleving in de bakkerij - dan wil dat nog niet zeggen dat het brood slecht is toch? (al kan het inderdaad zo zijn dat er een gat in de markt is voor ontwikkelen van die beleving - of in dit geval persoonlijke ontwikkeling vd kandidaat)
Bovenstaande statement klinkt mij in de oren als een prettige uitkomst om een nieuwe dienst te introduceren (wat Talentdesk dus ook doet) maar dus niet als iets waar het hele vakimago aan op te hangen is.
‘De helft van de respondenten vindt dat een deel van de fee gedeeld moet worden tussen werknemer en bureau.’ is ook een beetje een dooddoener. Stel ik iemand die keus, kan ik me inderdaad voorstellen dat mensen die mening toegedaan zijn. Vraag ik of onze klanten OTYS gratis willen hebben, of ervoor willen betalen, denk ik dat meerdere voor de eerste optie gaan. Maar ook dat wil niet zeggen dat zoiets reeel is, of dat mensen nu ontevreden zijn dat ze ervoor moeten betalen…
Afijn, laat ik eerst eens het onderzoek aanvragen, Ik ben wel nieuwsgierig naar de vraagstelling. Jorrit, interessant idee deze kwaliteitsmonitor. Ik ben ook wel heel benieuwd hoe kandidaten een goede recruiter of w&s bureau beoordelen…!
November 21st, 2007 at 10:01 pm
Hmm..mooi gezegd. Ik ben alleen heel erg bezig met het installeren van mijn CAPTCHA, die verloren is gegaan in de update naar versie 2.3. Ik kom er nog op terug
November 21st, 2007 at 11:39 pm
hey Jorrit,
Een imago probleem?? ik denk zelf dat door de giga stijging in de banen markt er veel mensen in de recruitingbranche zijn gaan werken die niet op hun plaats zitten.
Mijn optiek (als recruiter) is dat je als recruiter een aantal zaken belangrijk moet vinden.
1. kandidaat als mens niet als verkoopwaar zien.
2. open en eerlijke communicatie
3. afspraken maken en nakomen
4. nee durven zeggen
ik werk zelf in de ICT branche en daar wordt erg aan kandidaten getrokken.
Experience is open in zijn communicatie met kandidaten over welke bedrijven wij als klant hebben, welke functie het precies is en voor welk tarief wij kunnen en gaan aanbieden.
Dit wordt door een hoop kandidaten als een openbaring ervaren..
Ze komen het toch wel te weten. waarom niet zelf met de informatie komen??
Ik zou zelf ook pissig zijn als ik merk dat een buro over mijn rug giga marges halen..
Ik ben echt geen IT-er dus diep technisch op een functie ingaan is niet mijn sterkste punt en is ook niet mijn functie. Dat komt wel tijdens een intake.
Maar ik kan wel open met een MENS praten over de dingen die hij leuk vindt in een bedrijf of job en eventuele voorwaarden..
Mijn overtuiging is je met kandidaten omgaat zoals je zelf behandeld zou willen worden door mensen in je omgeving het imago een stuk verder de goede kant op gaat..
Maar communiceren is voor sommige recruiters best moeilijk;-)
Met persoonlijke groet,
Dennis Smits
Experience IT
http://www.experience-site.nl
November 22nd, 2007 at 12:29 am
@Dennis
Op zich ben ik het wel met je eens dat er mogelijk veel mensen \”niet op hun plaats\” zitten als recruiter. Maar de recruitment-branche had ook al een imago probleem in 2002 en toen werkten er niet zoveel mensen meer in recruitment.
Dus met de stelling: eens, dat het de oorzaak is van wat als een imagoprobleem wordt betiteld niet.
Feitelijk denk ik dat het niet op te lossen is. De recruiter haalt mensen weg bij hun baas. Daar wordt ie niet aardiger door. Hij moet inventief genoeg zijn om niet alleen maar kandidaten van de markt te trekken die toch al op zoek waren. Dat is maar 15% van de mensen. Van de rest kun je in een deel van de gevallen aandacht krijgen door te marketen, maar da\’s wel een kostenmaker. De simpelste optie is dat de recruiter zijn research doet en vervolgens mensen gaat benaderen die niet echt aktief op zoek zijn naar een baan. Dat is de meerwaarde van de commerciele recruiter. Via zijn netwerk, via Linkedin of de website van een concurrent. Dat is allemaal niet verboden en het is de recruiter die dat als vak heeft.
Da\’s niet leuk, maar jouw klant huurt jou vast niet in omdat je zo aardig bent. Je core-propositie is dat je die kandidaat vindt. Ik ben zelf (als klant van andere ws bureaus) erg gevoelig voor iemand die tegen mij zegt: \”maakt niet uit wat ik er voor moet doen, ik krijg die vent voor jou (of dame natuurlijk)\”.
Zeker in een markt als deze is dat de sterkste propositie die een recruiter kan geven. Het is de kunst dat de recruiter, met al die eigenschappen die alleen maar leuk zijn om resultaat mee te halen, dan tevens belangstelling heeft voor zijn medemens. En dat hij met die persoon op niveau kan communiceren. Ik vind het tevens wel een meerwaarde wanneer die recruiter in staat is mijn kandidaat een beetje \”uit te dagen\”, hem een beetje uit zijn evenwicht te brengen, waardoor we de mens achter de sollicitant krijgen te zien.
Want ik kijk veel minder naar pure vaardigheden of diploma\’s, dan naar de wil en het vermogen om snel te leren, ambitie om te zetten in resultaat en vooral..in het team te passen. Dat zijn dingen die ik wil weten van mijn recruiter. En natuurlijk wil ik dat hij enthousiast mijn bedrijf \”verkoopt\” aan die kandidaat.
Tot slot:
mijn recruiter is een soort intelligence en marketing instrument. Ik betaal hem, niet de kandidaat die ik wil benaderen. Ik betaal die recruiter voor zijn inzet, zijn vindingrijkheid en overtuigingskracht. Daar heeft mijn kandidaat helemaal niets mee te maken. De afspraak over een fee is tussen de recruiter en de opdrachtgever. De onderhandeling over het salaris is tussen kandidaat en opdrachtgever. Dat zijn twee aparte dingen. Ik heb er geen moeite voor om iemand aan een baan te helpen tegen voorwaarden waar hij zélf akkoord mee gaat, en er vervolgens smerig rijk van te worden vanwege de afspraken die ik met zijn toekomstige baas maak.
Het is helemaal niet erg om geld te verdienen aan het leveren van een dienst. En je moet eens kijken hoeveel uren je erin moet stoppen voor je hem kunt bemiddelen. Doe dat eens keer gemiddeld IT-tarief en kijk wie er duurder is.
November 22nd, 2007 at 12:20 pm
Hey Jorrit,
Het vak verkoop staat natuurlijk nog steeds bekend als snelle jongens in mooie pakken en dikke autos.. jagers die alleen voor de commissie werken en over lijken gaan.
Ik zie het verkoop als en heel leuk vak om ontzettend veel over mensen te leren.. (zou bijna psychologisch worden) en op lange termijn geloof ik heilig in een goed netwerk maar ook in open communicatie en elkaar het licht in de ogen gunnen.
Als ik kijk naar onze dienstverlening zijn wij niet uniek, we moeten gewoon zorgen dat we de juist de kandidaten vinden en enthousiast maken voor de klant. en natuurlijk sneller dan onze collegabedrijven..
Nu zitten wij veelal voor freelanceklussen te zoeken dus hebben we niet zo gek veel te maken met boze exwerkgeevers van onze kandidaten. Maar er zijn genoeg mensen die gewoon simpelweg niet via een w/s burootje bemiddeld willen worden.
Persoonlijk vindt ik verkoop het mooiste vak wat er is.. een dienst of product maakt niet uit.
Je moet anders eens kijken op www.salestopcollege.nl daar vindt je iemand die ook helemaal gek is van het vak verkoop.. die training heb ik ook gevolg..
met persoonlijke groet,
Dennis Smits
Experience IT
http://www.experience-site.nl
November 22nd, 2007 at 2:10 pm
Ik neem aan dat je aan “het vak verkoop” omdat je mijn beschrijving van “de recruiter” erg vind lijken op die van een goede verkoper.
En dat is helemaal niet zo gek gedacht. Een recruiter is een hunter, iemand die niet de voor de hand liggende dingen doet, maar juist akties onderneemt die anderen niet zouden durven, die wegen bewandelt waar anderen niet gaan.
En vooral, met in het achterhoofd jouw commentaar “er zijn genoeg mensen die gewoon niet via een w/s burootje bemiddeld willen worden”, moet zo iemand in staat zijn om een sfeer van exclusiviteit te creeren, waarin degene die wordt benaderd zich vereerd voelt in zijn talent erkend te worden.
De weg naar meer succes begint volgens mij bij een stukje zelfrealisatie. Wat doe ik, wat nog niet? Moet ik gewoon meer van hetzelfde doen, of moet ik inventiever worden. Wil ik over tien jaar hetzelfde doen, of wil ik mezelf ontwikkelen, beter worden. Neem ik mijn concurrent als voorbeeld, die feitelijk niet veel anders doet dan ik nu, of kijk ik eens naar mensen die het héél anders doen, op een niveau waar ik nog niet van zou durven dromen. Vind ik het genoeg om mijn eigen onderneming te hebben en mijn geld te verdienen, of is het slechts een weg naar iets heel anders? Wil ik een recruiter zijn? Of maakt het me niet uit wat ik ben, maar wil ik slechts beter worden, de beste, het beste wat ik kan zijn?
Toen ik besloot ondernemer te worden, moest ik accepteren dat ik dan nooit meer de beste verkoper zou kunnen worden die mijn onderneming had. Datzelfde geldt denk ik ook voor de (semi) zelfstandige recruiter. Wil je een onderneming? Dan wordt je dus ondernemer en zul je moeten proberen de beste recruiters voor je te laten werken. Niet er zelf één te worden. Wil je een top recruiter zijn? Dan moet je van je werk je vak maken en dat gaat niet als je ook nog een bedrijf moet opbouwen. Dillema:)
November 22nd, 2007 at 5:40 pm
dat is een hele goede!!!
Ja ik zie het vak recruiten ook als verkopen.. je verkoopt jezelf aan klant en kandidaat. de klant aan de kandidaat en vice versa..
Dat vraag ik me ook af.. ondernemer of recruiter?? dat zijn wel 2 verschillende dingen.
verkoop/ recruiter of ondernemer zijn is in mijn ogen een goed beeld hebben waar je over 5 jaar wil staan als mens. wat wil je hebben bereikt..
creativiteit en je kop boven het maaiveld uit willen steken is daarin voor mij erg belangrijk en ik ben er ook van overtuigt dat je je dan kan onderscheiden..
Wat ik zelf in de realiteit merk is dat je kop er wel vaak afgemaaid wordt.. maar die ene die het WEL waardeert maakt een hoop weer goed;-)
het verhaal loopt wel verder weg van de stelling:)
Met excuserende groet,
Dennis Smits
Experience IT
http://www.experience-site.nl
November 23rd, 2007 at 12:42 am
Wij waarderen het bijzonder Dennis
December 1st, 2007 at 3:58 am
“Heeft recruitment een imago probleem??”
Naar mijn mening kan je het antwoord op deze vraag zowel bevestigend als ontkennend formuleren, afhankelijk van de gekozen invalshoek.
Wanneer we de stelling enkel en alleen zouden bekijken vanuit het oogpunt van de consument zou ik geneigd zijn om het niet eens te zijn met de stelling.
Waarom niet? Om antwoord te kunnen geven op die vraag moet je eerst weten wat een “imago” nu eigenlijk is.
Om het kort te houden is een imago wat mij betreft iets dat onderhevig is aan de perceptie van anderen. Zonder een mening van de meerderheid is er immers geen imago.
In de huidige maatschappij worden mensen vaak ‘gewogen’ naar hetgeen ze gepresteerd hebben. Geld, succes, status en aanzien spelen een belangrijke rol wanneer mensen een oordeel vellen over anderen.
En vaak is het zo dat…de mensen met meer geld en succes hoger in aanzien staan dan de mensen zonder dat zelfde geld en succes.
In een tijd waarin de krapte op de arbeidsmarkt zorgt voor een verhoogde waardering (lees hogere beloning) van het vak acht ik het dus niet waarschijnlijk dat het vak ‘recruiter’ bij de consument een imago probeem heeft.
Maar……,
Wanneer je dit zelfde standpunt vanuit het oogpunt van de werkgever bekijkt kan ik me voorstellen dat deze er anders over denken.
Een werkgever zal immers steeds vaker geconfronteerd worden met het type recruiter dat “dozen schuift” in plaats van het type recruiter dat een wat degelijkere aanpak kiest.
Dit is het directe gevolg van de enorme stijging van het aantal recuiters.
Mensen die voorheen nog nooit bemiddeld hebben, maar zien hoe veel geld er verdiend kan worden treden toe tot de markt.
Mensen die wat contacten hebben denken al snel dat ze dat wel even zullen doen.
Natuurlijk breng ik dit wat zwart-wit en doe ik daarmee de vakmensen tekort, maar ik denk dat iedereen met me eens zal zijn dat het bovenstaande wel degelijk gebeurt.
Ik kan me heel goed voorstellen dat een opdrachtgever die gewend is aan het feit dat hij zelf een goed product moet leveren om uberhaupt bestaansrecht te hebben wel eens weemoedig terug denkt aan het verleden waarin het niet meer dan logisch was dat recruitment aan die zelfde eisen voldeed.
December 6th, 2007 at 2:46 pm
Op zoek naar links.
December 6th, 2007 at 11:38 pm
Die heb je dan gevonden
Volgende keer hebben we ook graag je mening…
December 7th, 2007 at 1:30 pm
Het is inderdaad slecht gesteld met de kwaliteit van recruitmentbureaus. Dit heeft echter niet specifiek te maken met nieuwe toetreders, maar vooral met de mentaliteit van het gros van de wervingsbureaus, welke op snel geld verdienen is gericht.
Ik heb zelf als inkoopmanager en adviseur met vele
bureaus gesproken en heb ik ook gedurende een jaar
een senior account- en recruitmentmanagers positie
bij Yacht vervuld.
Mijn ervaring met 80 - 90% van de bureaus is dat zij
zeer onervaren recruiters inschakelen die nog geen kwart van het gevraagde functieniveau van de kandidaat behalen.
Kortom: Veel praatjes en weinig matching.
Om deze reden ben ik begonnen met mijn eigen onderneming http://www.procurementnetwerk.nl
waarmee ik een hoge kwaliteit en hoge standaard
in interimadvies en recruitment van inkopers en supply chain managers nastreef.
Ook de vacaturesite www.procurementvacatures.nl is daarbij bedoeld voor een wat betere presentatie van ondernemingen dan dat normaliter het geval is in vacaturebanken.
Zo worden enkel advertentie’s geplaatst met een nette A4 lay out met opname van fotos van uw produkten en onderneming, en plaatsen wij deze met een op de doelgroep afgestemde tekst met passende zoektermen voor de zoekmachines.
Ik hoop - als nieuwkomer - een bijdrage te mogen leveren in de toename van de kwaliteit in recruitment van inkopers en supply chain managers.
December 22nd, 2007 at 1:06 am
@Erwin
Creatief en ik zal (deze keer) je posting laten staan. Omdat ik vind dat iedereen een kans op succes verdiend. Zie het maar als gratis sponsoring.
Maar dan moet je me wel beloven dat je ook eens commentaar schrijft waar geen brochure van je bedrijf bij zit, ok?
January 24th, 2008 at 11:25 am
Bedankt Jorrit !
Het wordt gewaardeerd…..
De …..vacaturessite wordt zo omgebouwd,
dan kijk ik ook even naar een backlink
naar recruitingfacts.
En ik ben al aan het nadenken over meer
commentaar, nu dan zonder bedrijfsvermelding.
vriendelijke groet
November 16th, 2011 at 4:37 pm
Gratis Online Geld Verdienen…
[…]Recruitment heeft een imago probleem | Recruitingfacts.nl[…]…